برنامه‌نویسان زودتر بازنشسته می‌شوند یا زبان‌ها؟

رایورز - برای کسانی که در گذشته‌های دور به برنامه‌نویسی مشغول بوده‌اند، گورستانی به نام "فرترن" نامی آشناست!

همه می‌دانیم که به طور طبیعی، هر فناوری دارای یک چرخه عمر مشخص است که قابل پش‌بینی بوده و روزی سرانجام به پایان می‌رسد. اما قطعاً این فناوری، به دنبال خود یک تکنولوژی نوین به دنبال خواهد داشت که جایگزین آن خواهد شد.

هر چند این موضوع در دنیای نرم‌افزار و به ویژه در زمینه برنامه‌نویسی نیز صادق است؛ با این وجود، هنوز بسیاری زبان‌های برنامه‌نویسی قدیمی که در دهه‌های گذشته بکار گرفته شده و قطعاً اکنون بازنشسته‌ شده‌اند، باز هم به عنوان مباحث پایه دست کم برای امور آموزشی و در دانشگاه‌ها و مدارس بکار گرفته می‌شوند.

به گزارش ciodive مؤسسه مشهور فناوری ماساچوست (MIT) نیز علیرغم پیشرو بودن در زمینه تکنولوژی در جهان، همچنان از زبان‌های پایه و سنتی بهره می‌برد.

به گفته جفری هاموند، تحلیلگر این حوزه، مؤسسه مزبور اکنون از یک زبان برنامه‌نویسی به نام Racket استفاده می‌کند که در واقع مشتقی از زبان معروف Lisp و قدیمی به شمار می‌رود.

به گفته وی:‌ «تجربه کار با زبان مفید و کارآمد Lisp باعث شده که این زبان جدید، امکانات بسیاری را در اختیار توسعه‌دهندگان قرار دهد تا بتوانند آنچه مدنظر دارند را به سهولت پیاده‌سازی نمایند.»

 

 

در حقیقت منظور اصلی وی این است که دنیای دیجیتال اساساً بر روی نرم‌افزار بنا شده است، ضمن اینکه نرم‌افزار در واقع چیزی جز مجموعه‌ای منسجم از خطوط کد برنامه‌نویسی نیست.

از سوی دیگر و بر اساس گزارش مؤسسه تحقیقاتی گارتنر، شرکت‌ها برای انتخاب زبان برنامه‌نویسی مطلوب خود سه مورد مهم را باید در نظر داشته باشند:

  • آیا زبان مزبور ارزش توسعه دارد؟ در واقع شرکت‌های باید اطمینان یابند که این زبان، همگام با توسعه تکنولوژی، پاسخگوی نیازهاست.
  • آیا این زبان، با نسل جدید سازگار است؟ بخش آی‌تی شرکت‌ها باید اطمینان حاصل کنند که زبان‌های قدیمی، می‌توانند نسل جدید برنامه‌نویسی مشتمل بر نظم، ساختار و فناوری را دارد یا خیر؟
  • و نهایتاً اینکه چه کسی باید با این زبان کار کند؟ آیا برنامه‌نویسانی وجود دارند که همچنان بتوانند با زبانی که احتمالاً از دور خارج می‌گردد کار کنند یا خیر؟
منبع: